Een project in Omnium is één model, op één plek. Werken meerdere mensen eraan, dan zien ze elkaars wijzigingen terwijl ze werken (projectsynchronisatie). Er gaan geen kopieën heen en weer die later met de hand moeten worden samengevoegd.

Omnium draait in de browser, als dienst in de cloud. Er is niets te installeren: wie de link heeft en toegang krijgt, kan meekijken of meewerken.

Wat je maakt, is van jou. Het eigen formaat is een gewone map met JSON-bestanden, die ook zonder server werkt. Daarnaast lees en schrijf je de gangbare formaten (zie de tabel).

Documentatie wordt met sjablonen uit het model gegenereerd en geëxporteerd, onder meer als Markdown. Zo hoeft ze niet apart te worden bijgehouden en loopt ze niet achter op het model. Dit is in opbouw.

Omnium leest modellen uit git, bijvoorbeeld een Sparx EA-bestand, en exporteert documentatie naar git. Zo sluit het aan op de manier waarop teams al met versiebeheer werken.

Wie wat mag zien en wijzigen, beschrijf je in Omnium ook als model: toegangsregels in dezelfde werkbank, met een visuele weergave. Zo is het toegangsbeleid net zo goed te bespreken en te herleiden als het gegevensmodel zelf.

Via een export naar ODRL (de W3C-standaard voor gebruiksrechten) sluit dit aan op FTV, de Federatieve Toegangsverlening van de overheid. Die export is in opbouw.

Samenwerken is voor Omnium niet alleen een functie, maar ook het doel. Omnium is open source, onder de EUPL (de open-sourcelicentie van de Europese Unie), en iedereen is uitgenodigd om bij te dragen: met modellen, profielen, transformaties of code.

Voor het beheer van requirements kies je zelf hoe:

1. Koppel je eigen tool.
2. Gebruik een open-sourcetool naar keuze.
3. Maak een klein contentmodel in Imprint en houd daar zelf backlog, kanbanbord en releaselog bij, zoals MusicBrain dat doet.

Eerlijk is eerlijk: de backlog van Omnium zelf staat nu nog als Markdown in git.